Biogram
Studio Dom
Basia i Maciej
Studio Dom to miejsce, które stworzyliśmy z potrzeby projektowania przestrzeni z duszą. Od 2002 roku wspólnie zajmujemy się architekturą i wnętrzami — tworząc projekty, które są nie tylko funkcjonalne, ale przede wszystkim bliskie ludziom.
Wierzymy, że dom to coś więcej niż cztery ściany. To emocje, światło, detale, które tworzą codzienność.
Projektowanie to dla nas dialog – z miejscem, z materiałem i z człowiekiem. Dlatego nasze realizacje są różnorodne, ale zawsze pełne uważności i autentyczności.
W pracy łączymy doświadczenie z intuicją, architektoniczną precyzję z artystycznym spojrzeniem. Czasem wchodzimy też w świat murali, kolażu czy wzorów – bo kochamy tworzyć i nie lubimy się ograniczać.
Studio Dom to nasza wspólna przestrzeń – do pracy, marzeń i dobrego designu. Tworzymy wnętrza, wzory, które oddychają emocjami i mają swój własny rytm. Inspiruje nas codzienność, ludzie, kobiecość, architektura, a czasem zwykły przypadek.
Kochamy eksperymentować z formą i teksturą – dlatego nasze prace są zawsze trochę inne, trochę nasze.
Studio Dom to nie tylko nazwa — to idea tworzenia sztuki, która może być blisko człowieka. Taka, która żyje w domach, przestrzeniach i sercach.
Maciej Łastowski mgr inż. architekt
Barbara Łastowska mgr plastyk
W serii dwóch kolaży artystycznych — „Fragmenty Ciszy” i „Rozgrzeszenie z Niedoskonałości” — podejmujemy refleksję nad kobiecością, tożsamością, emocjami i współczesnym światem mediów. Prace wykonane techniką kolażu z wycinków magazynów modowych i lifestylowych tworzą wizualny dialog pomiędzy tym, co ulotne, a tym, co głęboko osobiste.
Praca 1: „Fragmenty Ciszy”
Opis: Pierwsza praca to czarno-biały kolaż stworzony z wyrwanych stron magazynów, głównie modowych i lifestyle’owych. Kompozycja emanuje dramatyzmem i nostalgiczną atmosferą. Twarze i sylwetki postaci — w większości kobiet — przenikają się z fragmentami tekstu, który miejscami przybiera formę poetycką („Słowa zmieniają świat”, „Trzeba rozerwać ramy”, „Żyj długo”). Tło jest ciemne, wręcz teatralne, co potęguje uczucie intymności i refleksji. Postrzępione krawędzie papieru symbolizują kruchość, przemijanie, a może też emocjonalne rozdarcie.
Motywy przewodnie:
- kobiecość
- czas i przemijanie
- introspekcja
- siła słowa i pamięci
Tytuł: „Fragmenty Ciszy”
Praca 2: „Rozgrzeszenie z Niedoskonałości”
Opis: Druga praca to energetyczny i kolorystycznie intensywny kolaż, w którym dominują odcienie czerwieni, bieli i czerni. Znajdujemy tu wycinki z modowych sesji zdjęciowych, ilustracji i tekstów („Rozgrzeszam się z niedoskonałości”, „Scandal”, „Miłość”, „Uśmiech”). Praca sprawia wrażenie dynamicznej i buntowniczej — pełnej kobiecej ekspresji, różnorodności i pewności siebie. Obrazy silnych, stylowych kobiet w połączeniu z odważnymi hasłami tworzą manifest akceptacji siebie, sensualności i siły.
Motywy przewodnie:
- kobieca tożsamość i siła
- moda jako wyraz emocji
- akceptacja niedoskonałości
- bunt przeciw stereotypom
Tytuł: „Rozgrzeszenie z Niedoskonałości”
„Fragmenty Ciszy” to czarno–biały kolaż nasycony melancholią. Przemyślane zestawienie kobiecych postaci i tekstów porusza temat przemijania, piękna oraz siły słowa. Rozdarcia i nieregularne kompozycje budują atmosferę emocjonalnego niepokoju i wewnętrznego świata, który często pozostaje ukryty.
„Rozgrzeszenie z Niedoskonałości” jest kolorystycznym kontrapunktem — ekspresyjny, intensywny wizualnie, stanowi manifest kobiecej siły, akceptacji siebie i buntu przeciw kulturowym stereotypom. Czerwień, obecna w wielu elementach, symbolizuje emocje: miłość, gniew, pasję, ale i odwagę. W tej pracy pojawia się też ironia i dystans — uśmiechy, spojrzenia, napisy („Skandal”, „Miłość”, „Rozgrzeszam się z niedoskonałości”) budują narrację kobiety, która odzyskuje wolność poprzez samoświadomość.
Obie prace stanowią kontrastującą, ale spójną opowieść o współczesnej kobiecości — rozdartej między oczekiwaniami świata zewnętrznego a bogactwem świata wewnętrznego. Kolaż staje się medium nie tylko artystycznym, ale też emocjonalnym — formą autoterapii, wyrażenia sprzeciwu i budowania tożsamości na nowo.
Forma kolażu była dla nas naturalnym wyborem, ponieważ idealnie oddaje to, co chcieliśmy przekazać w obu projektach — złożoność emocji, kobiecej tożsamości oraz estetycznej różnorodności. Kolaż pozwala na swobodne łączenie kontrastów: obrazów i słów, faktur i symboli, elegancji i surowości. To medium, które — podobnie jak tapeta — buduje warstwowość przestrzeni i znaczeń.
W kontekście muralu dla firmy Motivo, kolaż idealnie wpisuje się w filozofię marki. Tapeta nie jest przecież tylko tłem — jest ekspresją stylu, emocji, indywidualności. Kolaż, jako forma artystyczna, funkcjonuje podobnie. Z wielu fragmentów tworzy jedną całość, tak jak Motivo tworzy spójne wnętrza z różnorodnych inspiracji.
W pracy „Fragmenty Ciszy” wykorzystaliśmy kolaż, by pokazać ulotność myśli i wspomnień — to, co często jest rozproszone, nieoczywiste, ale ważne.
Z kolei „Rozgrzeszenie z Niedoskonałości” to ekspresja siły, wolności i akceptacji siebie — a dynamiczna forma kolażu świetnie oddaje energię, kontrasty i emocjonalną intensywność tej opowieści.
Kolaż to również forma bardzo zbliżona do świata tapet — w obu przypadkach liczy się tekstura, kompozycja, detal. Wybierając kolaż jako język wizualny muralu dla Motivo, chcieliśmy stworzyć coś autentycznego, emocjonalnego i głęboko związanego z ideą tworzenia przestrzeni, która opowiada historie.
Firma Motivo jest dla nas źródłem inspiracji — pokazuje, jak design może łączyć estetykę z funkcjonalnością. Ich tapety traktujemy nie tylko jako element wystroju, ale jako narzędzie do kreowania przestrzeni, które wpływają na nastrój, tożsamość i emocje.
Dla nas firma Motivo to coś więcej niż producent tapet — to twórca nastroju i klimatu we wnętrzu. Ich produkty pozwalają nam wyrażać siebie poprzez przestrzeń, w której żyjemy. Każda kolekcja to gotowa opowieść, która wprowadza do domu sztukę, emocje i charakter.
Motivo to dla nas marka, która udowadnia, że ściana też może być płótnem. Ich projekty przypominają dzieła sztuki — pełne detalu, tekstury i pomysłowości. To pokazuje, że design codziennego otoczenia może być równie inspirujący jak moda czy kolaż artystyczny.
